| Uwa¿aj co mówisz - dzieci s³uchaj± |
|
|
|
| Redaktor: Administrator | |
| 03.03.2009. | |
|
Dzieci maj± pewn± zdolno¶æ, której czasami brak doros³ym. Zdolno¶æ ta to podzielno¶æ uwagi. Zazwyczaj gdy siedz± sobie i bawi± siê, nam wydaje siê, ¿e nie s³ysz± o czym rozmawiamy, bo s± zajête zabaw±. To powa¿ny b³±d, poniewa¿ one wszystko s³ysz± i rejestruj±, a potem doskonale pamiêtaj± co by³o mówione. Czêsto potrafi± nawet powtórzyæ s³owo w s³owo co powiedzia³ rodzic. Ich umys³y jak g±bka ch³on± wypowiedzi doros³ych. Niestety rodzice bardzo czêsto mówi± przy dzieciach nieodpowiednie rzeczy. Mog± to byæ sprawy doros³ych, których dziecko nie rozumie, np. finanse lub jakie¶ osobiste problemy miêdzy rodzicami. W ¿yciu ró¿nie bywa, czêsto bliscy sobie ludzie nie rozumiej± siê. To rodzi mnóstwo problemów, o których trzeba czasem porozmawiaæ. To ¿e rodzice rozmawiaj± przy dzieciach o swoich powa¿nych ¿yciowych problemach jest jak przys³owiowe ”pó³ biedy”. Gorzej, jak rodzice przezywaj± dzieci i wypowiadaj± przy nich przekleñstwa lub wulgaryzmy. Czêsto zdarza siê, ¿e w lu¼nej i zakrapianej atmosferze imprezy, rodzicom puszczaj± hamulce i zapominaj±, ¿e dzieci siedz± obok i s³uchaj± plotek, przekleñstw czy g³upich odzywek. Dla dzieci jest to z³a lekcja wychowania. Tak byæ nie powinno. Jak wiêc sobie radziæ z poskromieniem jêzyka? Na pocz±tek dobrze jest ustaliæ zasady kiedy i w jakich sytuacjach dzieci mog± s³uchaæ rozmów doros³ych. Dzieci nie s± pêpkiem ¶wiata, jak to siê teraz modnie utar³o na ¶wiecie. Mog± od czasu do czasu na polecenie rodziców zwyczajnie wyj¶æ z pokoju, w którym wy- rodzice chcecie spokojnie porozmawiaæ. To samo dotyczy towarzystwa i go¶ci. Dzieci nie powinny s³uchaæ wszystkiego co siê tam mówi. Je¶li jest taka mo¿liwo¶æ, to powinny byæ w swoim pokoju zajête zabaw±, lub je¶li s± starsze swoim towarzystwem. Dzieci powinny mieæ dzieciñstwo Bardzo czêsto w polskich domach zdarza siê sytuacja, ¿e w towarzystwie, czy te¿ w obecno¶ci samych rodziców dzieci s³uchaj± wszystkiego co mówi± doro¶li. Na przyk³ad w domu s± go¶cie, a dzieci siedz± przy stole z go¶æmi i s³uchaj± z rozdziawionymi buziami. Zadaj± przy tym pytania i wyra¿aj± swoje opinie. Czy dzieci powinny braæ udzia³ w dyskusji doros³ych i wyra¿aæ swoje opinie? W dzisiejszym ¶wiecie, gdzie dzieci traktowane s± jak królewicze i ksiê¿niczki i rz±dz± rodzicami. Jest to uwa¿ane za zachowanie normalne, ale normalnym nie jest. Dzieci s± tylko dzieæmi, a dzieci powinny mieæ dzieciñstwo- stan beztroski i niezajmowania siê sprawami doros³ych. To, o czym mówi± doro¶li nie powinno ich w ogóle interesowaæ! Co im do naszych problemów? One ich w wiêkszo¶ci nie rozumiej±. Po co wiêc maj± braæ udzia³ w ich rozwi±zywaniu? Dla nich najwa¿niejsz± rzecz± jest to, aby ich rodzice ich po prostu kochali, bo jest to najwiêksza i najwa¿niejsza potrzeba dziecka. Nie musz± wiedzieæ ile zarabia tatu¶, ¿e mamusia akurat nie mo¿e dogadaæ siê z tat±. Dlatego jestem zdania, ¿e powinni¶my dziecku zostawiæ dzieciñstwo, czyli czas kiedy s± wolne od nat³oku obowi±zków i problemów, czyli tego co trapi nas- doros³ych. Przyk³ad rodziców najlepszym nauczycielem Najwa¿niejsz± rzecz± gwarantuj±c± powodzenie nie tylko w sprawie uczenia dzieci dobrego wyra¿ania siê, ale i w ogóle w wychowaniu jest dobry przyk³ad. Jak domy¶lacie siê jest to przyk³ad od was ? rodziców. Na¶ladownictwo jest podstawow± umiejêtno¶ci±, dziêki której dzieci siê ucz±. Dlatego te¿ bêd± powtarza³y nasze zachowania. To dotyczy nie tylko mowy, ale i zachowania siê w trudnych ¿yciowych sytuacjach. St±d powinni¶my zwróciæ szczególn± uwagê na mowê, bo im wcze¶niej zaczniemy zwracaæ uwagê na to co mówimy, tym szybciej sami nauczymy siê kontrolowaæ swój jêzyk i ³atwiej bêdzie nam wp³ywaæ na to jakiego s³ownictwa u¿ywaj± nasze dzieci. Sprawa z pozoru wydaje siê banalnie prosta, wystarczy przecie¿ nie u¿ywaæ brzydkich wyrazów i nie o wszystkim rozmawiaæ przy dzieciach. Czy aby na pewno to takie ³atwe? Spróbuj zatem chocia¿ przez jeden dzieñ zastosowaæ siê do tych rad, a zobaczysz, ¿e ³atwo nie jest. Jednak jest to mo¿liwe. To wymaga du¿ej pracy nad swoim zachowaniem po to, ¿eby przekazaæ dziecku dobry wzorzec mowy. Sam zauwa¿am, jak nasze dzieci mówi± w stylu , który mam ja i moja ¿ona. Sami czêsto te¿ ³apiemy siê na tym, ¿e np. g³upie ¿arty odbierane s± przez dzieci jako bardzo powa¿ne sprawy, bo one nie rozró¿niaj± naszego humoru. Potem z tego wynikaj± problemy, bo dzieci te¿ na powa¿nie bior± np. rzucane na wiatr obietnice rodziców. Rady na ka¿d± sytuacjê - Zwracaj uwagê na to co mówisz w obecno¶ci dzieci, Powa¿ne tematy nie dotycz±ce dzieci zostawiaj na inny czas, kiedy ich nie bêdzie w pobli¿u, - Nie zajmuj siê rozmowami na wulgarne i brzydkie tematy, wtedy unikniesz nawet przypadkowego us³yszenia ciê przez dzieci, - Nie pozwalaj dzieciom zajmowaæ siê sprawami doros³ych. -- Praktyczne wychowanie bez psychologa. Rodzice pomagaj± rodzicom. |
|
| Zmieniony ( 03.11.2010. ) |
| « poprzedni artyku³ | nastêpny artyku³ » |
|---|